Przejdź do głównej zawartości

Parafia Żywa Liturgią. Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata

W ostatnią, 34. niedzielę w okresie zwykłym (per annum) przypada ruchoma uroczystość:  Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata.

Jest mocno zalecane, aby uroczystości we wspólnotach parafialnych były obchodzone w sposób bardziej podniosły niż niedziele czy święta. Z tego względu proponuję:

1. W przeddzień mszę wieczorną sprawowaną już z formularza uroczystości połączyć z I nieszporami i ją zaśpiewać. 

2. Po mszy nieszpornej sprawować wigilię z godziną czytań (z trzecią częścią i ewangelią z homilią, wraz ze śpiewem Te Deum.

3. Mszę poranną połączyć z jutrznią.

4. W summie uwzględnić aspersję. Podkreśleniem uroczystego charakteru liturgii będzie śpiew graduału zamiast psalmu responoryjnego, wziętego z Graduału rzymskiego, nie tylko na summie. W szczególności jest to zalecane w mszach łączonych, skoro 3 psalmy będą wykonywane przed Glorią.

5. Mszę wieczorną połączyć z nieszporami.

6. W mszach śpiewanych pamiętać, że podnioslejszy i uroczystszy charakter liturgii osiąga się niędzy innymi, gdy wierni wykonują właściwe im części stałe po łacinie (por. kL nr 155 i KL nr 36). 

7. W mszach niełączonych z godzinami kanonicznymi, pamiętać o wykonaniu antyfony na wejście i antyfony na komunię.

8. W każdej mszy pamiętać o antyfonie na ofiarowanie z Graduału rzymskiego. Jako pozostały śpiew po polsku na przygotowanie darów proponuje się "Chrystus wodzem" jako antyfona z psalmem 150 (wg Siedleckiego 2023).

9. Propozycje śpiewów: na wejście, na aspersję, na komunię.

10. Należy pamiętać o uroczystym błogosławieństwie o Chrystusie Królu na każdej mszy świętej. 

11. Po zakończeniu Mszy proponuje się śpiew hymnu Bogurodzica. 

Oczywistym jest wybór kanonu rzymskiego czy I formy aktu pokuty poza summą i mszami łączonymi z godzinami kanonicznymi, z uwagi na uroczysty charakter tego dnia.

Poniżej podaję tekst moslitwy powszechnej na ten dzień z zaomnianej księgi liturgicznej o modlitwach wiernych oraz teksty części zmiennych.


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Jak sprawować ciemne jutrznie w liturgii rzymskiej (wg św. Pawła VI)? Wielki Czwartek

  Tytułem wprowadzenia :   ciemne jutrznie (łac. Tenebrae) sprawowane są od wieków (udokumentowane teksty obrzędów to III-IV w.) w Wielki Czwartek, Wielki Piątek i Wielką Sobotę. Staropolską nazwą "jutrznia" nazywano część godzin kanonicznych nazywanych "Matutinae", które w nomenklaturze po reformie po Vaticanum II nazwnao "Godziną czytań". Sprawowano je wraz z "Laudesami", czyli - w nowym tłumaczeniu - "jutrznią". Godzina czytań jest zatem zgodnie z tradycją w okresie Triduum Paschalnego nierozerwalnie złączona z jutrznią. Co istotne, w tych dniach w prymie pomijano Martyrologium; nie należy go zatem dodawać na zakończenie jutrzni. Ciemne jutrznie mogą być z powodzeniem sprawowane jako publiczna modlitwa Kościoła przez wiernych świeckich. W większości kościołów parafialnych są niestety pomijane, rozwijający się, choć z różnorodnym dynamizmem ruch liturgiczny nie dotarł jeszcze do większości parafii. Tam, gdzie się odprawia, często zapo...

Obrzędy liturgiczne, które wciąż są nieodkrytą nowością

  Już jutro wrzesień. Życie chrześcijan wyznających religię katolicką powinno obfitować w owoce wielu łask zsyłanych przez Boga. Skoro zaś liturgia jest źródłem i szczytem tego życia, to najlepsze z tych łask, najwyższa forma boskiej miłości, jest udziałem katolików we wrześniu w sposób szczególny. Obrzędy tego miesiąca powinny przyciągać do kościołów wiernych rozmaitością i ich znaczeniem budować i pobudzać pobożność własną, przygotowując wszystkich do życia wiecznego. Tak się na ogół jednak nie dzieje. Wrzesień nam powszednieje, jak każdy inny miesiąc w roku. Nie potrzeba tymczasem wymyślnych inicjatyw duszpasterskich. Kościół sam podaje normy, w jakich należy kształtować życie liturgiczne. Wystarczyłoby zatem jedynie odkurzyć zapomniane już, a nieodkryte przez większość kapłanów, zwłaszcza proboszczów, księgi liturgiczne Kościoła Rzymskokatolickiego (gdyż to tego obrządku będzie dotyczyć tekst niniejszy). Jako pomoc i ułatwienie w tym zabieganym świecie, dla księży i innyc...

Co na temat masturbacji w sposób pełny i ostateczny głosi Chrystus Pan ustami całego Ludu Bożego zgromadzonego w Kościele Świętym?

 "Często poddaje się dziś w wątpliwość lub bezpośrednio kwestionuje tradycyjną naukę Kościoła katolickiego, według której masturbacja stanowi poważne nieuporządkowanie moralne. Mówi się, że psychologia i socjologia wskazują, że zwłaszcza u młodzieży masturbacja jest powszechnym elementem dojrzewania seksualnego, a więc nie ma w niej rzeczywistej i ciężkiej winy, jak tylko w wypadku, gdyby ktoś rozmyślnie oddawał się przyjemności zamkniętej w sobie («ipsatio»), ponieważ w takim przypadku czyn całkowicie przeciwstawia się wspólnocie miłości między osobami różnej płci, która jest właściwym miejscem użycia władz seksualnych. Taki jednak pogląd jest sprzeczny z nauczaniem i praktyką duszpasterską Kościoła katolickiego. Bez względu na wartość niektórych uzasadnień o charakterze biologicznym lub fizjologicznym, którymi niekiedy posługiwali się teologowie, w rzeczywistości zarówno Urząd Nauczycielski Kościoła wraz z niezmienną Tradycją, jak i zmysł moralny chrześcijan stanowczo stwierdzaj...