Refleksje brata Jana

  Tytułem wprowadzenia :   ciemne jutrznie (łac. Tenebrae) sprawowane są od wieków (udokumentowane teksty obrzędów to III-IV w.) w Wielki Czwartek, Wielki Piątek i Wielką Sobotę. Staropolską nazwą "jutrznia" nazywano część godzin kanonicznych nazywanych "Matutinae", które w nomenklaturze po reformie po Vaticanum II nazwnao "Godziną czytań". Sprawowano je wraz z "Laudesami", czyli - w nowym tłumaczeniu - "jutrznią". Godzina czytań jest zatem zgodnie z tradycją w okresie Triduum Paschalnego nierozerwalnie złączona z jutrznią. Co istotne, w tych dniach w prymie pomijano Martyrologium; nie należy go zatem dodawać na zakończenie jutrzni. Ciemne jutrznie mogą być z powodzeniem sprawowane jako publiczna modlitwa Kościoła przez wiernych świeckich. W większości kościołów parafialnych są niestety pomijane, rozwijający się, choć z różnorodnym dynamizmem ruch liturgiczny nie dotarł jeszcze do większości parafii. Tam, gdzie się odprawia, często zapo...

 Małżeństwo chrześcijańskie to przede wszystkim sakrament.  Jak wielką trwogę wśród młodych ludzi, którzy "mają się ku sobie" budzi to stwierdzenie! Węzeł sakramentalny jest bowiem nierozerwalny. Jest umową, wprawdzie na czas nieoznaczony (aż do śmierci), ale jest umową nieodstępowalną i nierozwiązywalną.  Jej zawarciu towarzyszy ślubowanie, przysięga.  Stający się małżonkami ślubują sobie nawzajem: miłość, wierność i uczciwość.  O miłości było już nieco powiedziane w ostatnich częściach. O wierności i uczciwości jeszcze będzie mowa. Czemu ślubowanie to odstrasza? Dotyczy ono przecież nie przekonań, które powziąć zamierzamy, bo są one piękne. Gdyby choć były czasowe, nie na zawsze - myślą sobie młodzi narzeczeni. Ślubowanie to odstrasza, bo jest nieodwoływalne. A życie jest wszak dynamiczne, sytuacje życiowe są zmienne w czasie, okoliczności nieprzewidywalnych jest wiele.  Trzeba się jasno zmierzyć z tym problemem, także współcześnie i stawić mu czoła na sp...